Mijn vader heeft altijd gezegd dat hij het jammer vond dat er geen foto’s waren van het hele gezin bij elkaar, zijn broertje was ruim een half jaar toen zijn vader, politie-inspecteur, werd gearresteerd en de internering in Jappenkampen volgde snel. Cornelis Bennema en de Nederlandse ambtenaren werden vastgezet in de mannenkampen, Aafke met haar drie kinderen eerst in het vrouwenkamp Ambarawa en vervolgens moest mijn vader, Pieter, na 2 jaar naar het jongenskamp.
Bennema’s zijn best slordig en toen ik voor mijn boek Een Nederlandse politie-inspecteur verindischt nooit onderzoek deed, vond ik tussen paperassen van mijn tante een envelop met foto’s waarvan ik een deel nog niet eerder had gezien. Waaronder deze. De enige foto van het complete gezin (met rechts een bevriende mevrouw met baby). Op de achterkant heeft mijn oma geschreven: ‘Hoe gezellig was dit!’ Drie jaar later stierf mijn grootvader, een maand na de bevrijding.
Geachte mevr Bennema,
Ik ben de directeur Indonesie van de oorlogsgravenstichting. Ik ga ervan uit dat onderstaande link aan u bekend is.
Mocht u toch vragen of opmerkingen hebben dan verneem ik dat gaarne.
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/9585/cornelis-bennema
vriendelijke groet
Robbert van de Rijdt
Geachte heer van de Rijdt,
Heel hartelijk dank voor uw bericht. Ja, de gegevens hebben wij, en we hebben het graf bezocht, 3 generaties waren er aanwezig.
Veel respect voor uw werk. Ik was bekend met de stichting, maar niet met de site, het ziet er erg mooi uit.
met hartelijke groet,
tineke bennema